WYSTAWA KOLEKCJI

Kolekcja sztuki polskiej II połowy XX i XXI wieku

Szanowni Zwiedzający!

Od 23.01.2018 r. do 30.04.2018 r. niektóre sale ekspozycyjne będą czasowo niedostępne. W tym terminie obowiązują niższe ceny biletów na wystawę stałą (szczegóły w zakładce „Dla zwiedzających”).

  • Sale: Tarasewicz, Młodzi Dzicy, Stan wojenny/kobiety – niedostępne od 23 stycznia do 19 lutego;
  • Sale: Hasior/Kantor, Malarstwo materii, Klasycy abstrakcji – niedostępne od 15 lutego do 14 marca;
  • Sale: Informel/wczesna abstrakcja, Pamięć wojny – niedostępne od 13 marca do 2 kwietnia;
  • Sala: Po wojnie oraz Kopuła Północna – niedostępna od 3 kwietnia do końca kwietnia.

Przepraszamy za utrudnienia!


Po wielu latach pełnienia różnych funkcji Pawilon Czterech Kopuł – słynne dzieło Hansa Poelziga – przywrócony zostaje publiczności. Swoje zbiory prezentuje w nim Muzeum Sztuki Współczesnej, oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu. W olśniewających bielą salach modernistycznego budynku zagościły prace najznamienitszych polskich twórców 2. połowy XX w. i czasów współczesnych.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu jest właścicielem jednej z największych w kraju kolekcji polskiej sztuki współczesnej, której historia sięga lat sześćdziesiątych XX w. Liczy ona 20 tys. eksponatów, które reprezentują wszystkie dyscypliny działań artystycznych – malarstwo, rzeźbę, różne formy przestrzenne i instalacje, zapis video, grafikę, fotografię, dokumentację działań performatywnych.

Trzon zbioru stanowią prace wybitnych polskich artystów, takich jak m.in.: Magdalena Abakanowicz, Paweł Althamer, Mirosław Bałka, Stanisław Fijałkowski, Władysław Hasior, Tadeusz Kantor, Katarzyna Kozyra, Jan Lebenstein, Jerzy Nowosielski, Alina Szapocznikow. Kolekcję uzupełniają pozyskane w ostatnim czasie prace przedstawicieli najmłodszej generacji, m.in. Piotra Janasa i Jakuba Juliana Ziółkowskiego.

Na wystawie pokazane zostały również dzieła reprezentujące artystyczne środowisko Wrocławia, m.in. profesorów wrocławskiej ASP: Eugeniusza Gepperta, Józefa Hałasa, Alfonsa Mazurkiewicza, Konrada Jarodzkiego.
Ekspozycję otwierają dzieła mistrzów dwudziestolecia międzywojennego: Stanisława Ignacego Witkiewicza, Leona Chwistka i Władysława Strzemińskiego, które wskazują na źródła nowoczesności.